Opgegroeid met honden
Zoals zovelen ben ik opgegroeid met honden. Vanaf mijn geboorte totdat ik uit huis ging zijn er altijd honden in ons gezin geweest. Trixie de poedel was de eerste, daarna kwam de herderkruising Taky. Zij kreeg een nestje en wat vond ik dat geweldig mooi om van dichtbij mee te maken! Uit het nestje hebben we toen één pup gehouden, Monkey. Mijn ouders hebben daarna ook nog twee cairn tarriers gehad. Bij ooms en tantes en bij mijn oma leerde ik nog meer honden kennen: Franse bulldogs, een teckel en een bouvier. Een divers gezelschap!
Mijn eerste eigen hond
In 2017 kwam mijn eerste eigen hond in mijn leven. Samen met mijn vriend adopteerde ik een herplaatser uit Spanje, Kaneel, een kruising galgo-podenco. Ze was toen ongeveer 4 jaar oud.
Kaneel maakte mij al snel iets duidelijk: eigenlijk wist ik te weinig over hondengedrag. Alles wat ik dacht te weten over honden bleek ontoereikend. Kaneel had het moeilijk met de overgang naar Nederland, met het leven in een huis in een drukke straat. Ze bleek niet zindelijk te zijn toen ze bij ons kwam wonen, sloopte onze spullen, was reactief naar andere honden en had het voorzien op katten.
Ik had mijn eigen hondenkennis overschat. Hoe moeilijk kan het ten slotte zijn om een hond op te voeden, zeker als je je hele leven al honden om je heen hebt gehad? Ik werd met mijn neus op de feiten gedrukt. Was dit een gevalletje van Dunning-Kruger?
Dunning-Kruger effect
Psycholoog David Dunning en promovendus Justin Kruger deden een reeks experimenten en publiceerden hun bevindingen in 1999 in het Journal of Personality and Social Psychology. Zij ontvingen in 2000 de Nobelprijs voor psychologie voor hun onderzoek “Unskilled and Unaware of It: How Difficulties in Recognizing One’s Own Incompetence Lead to Inflated Self-Assessments”.
Zij ontdekten dat bij diverse vaardigheden onwetendheid vaker tot zelfvertrouwen leidt dan kennis.
- Mensen die heel veel weten over een bepaald onderwerp hebben de neiging om terughoudend te zijn en hun kennis te onderschatten.
- Aan de andere kant blijken mensen met weinig vaardigheden of weinig kennis juist veel zelfvertrouwen te hebben. Zij hebben niet door dat ze enorm tekortschieten.
Op social media hoef je (helaas) niet ver te zoeken om voorbeelden van het Dunning-Kruger effect te vinden. Niet alleen met betrekking tot hondengedrag, maar ook met betrekking tot klimaat, vaccinaties of ieder ander hot topic debat. Veel mensen denken expert te zijn en zijn daarbij vaak erg gedreven in het uiten van hun (on)kunde.
Dunning en Kruger suggereren dat deze overschatting deels komt doordat mensen die onbekwaam zijn, een dubbele last dragen. Ten eerste trekken ze verkeerde conclusies en maken ze ongelukkige keuzes. Ten tweede ontneemt hun onbekwaamheid hen ook het vermogen om dit te beseffen. Zij weten niet, wat ze niet weten.
Het goede nieuws is dat het verbeteren van vaardigheden en vergroten van kennis ervoor zorgt dat het Dunning-Kruger effect omkeert. Mensen kunnen hierdoor gaan erkennen wat hun beperkingen zijn.
“Ik weet dat ik niets weet” ~ Socrates
Hondengedrag is complex
Ook als het gaat om hondengedrag is er heel veel kennis te vergaren. Wetenschappelijk onderzoek geeft ons continue nieuwe inzichten en oude inzichten gaan daarmee regelmatig over boord. Om een idee te geven welke factoren een rol spelen bij gedrag:
- Genetica
- Epigenetica
- Emoties
- Ervaringen
- Socialisatie
- Gezondheid
- Levensfase
- Omgeving
- Stress
- Neurologie
- Microbioom
- Voeding
- Geslacht
- Slaap
Daarbij komt dat wat we 20 jaar geleden dachten te weten, nu toch anders blijkt te zijn. De dominantietheorie is inmiddels allang achterhaald en we weten inmiddels ook dat honden intelligente dieren zijn met vergelijkbare emoties. We zijn nooit klaar met leren!
Geen hond is hetzelfde
Veel ervaring met die ene hond, maakt je wellicht expert met betrekking tot die ene hond. Maar het maakt je nog geen expert op het gebied van hondengedrag. Geen enkele hond is hetzelfde. De volgende hond van hetzelfde ras of zelfs uit hetzelfde nest kan volledig anders zijn.
Ian Dunbar stelde ooit de vraag: “Ben jij hetzelfde als je broer of je zus?” Het antwoord is heel simpel: nee. En dat is bij honden niet veel anders.
Wat heb ik geleerd van Kaneel?
Inmiddels zijn we bijna 20 jaar verder. Kaneel is bijna 14 jaar onderdeel van mijn leven geweest, van 2007 tot 2021. Door haar ben ik met Doggo.nl begonnen en heb ik in al die jaren enorm veel over honden en hondengedrag geleerd. Gaandeweg ben ik haar beter gaan begrijpen en heb ik haar een fijn thuis kunnen bieden. We werden van twee onbekenden, maatjes door dik en dun.
Inmiddels wonen Bowie en Eefje, broer en zus uit hetzelfde nest, bij ons. Ook zij komen uit Spanje. Twee verschillende persoonlijkheden en het is zo fantastisch om die persoonlijkheden te leren kennen. Dat is wat ik iedereen zou willen aanraden: ga op zoek naar de hond die voor je staat, wie is hij en hoe zorg je ervoor dat hij floreert. En blijf vooral leren!
Foto: Eefje.
Referenties
- Bertrand Russell, The Triumph of Stupidity (1933-05-10) in Mortals and Others: Bertrand Russell’s American Essays, 1931-1935 (Routledge, 1998, ISBN 0-415-17866-5), blz. 28
- Kruger, J., & Dunning, D. (1999). Unskilled and unaware of it: How difficulties in recognizing one’s own incompetence lead to inflated self-assessments. Journal of Personality and Social Psychology, 77(6), 1121–1134. https://doi.org/10.1037/0022-3514.77.6.1121
Credits
Dit artikel is geschreven door Debby van Dongen, eigenaar van Doggo.nl.
